نگاهی به مجموعه شعر «می‌خواهم بچه‌هایم را قورت بدهم» رویا زرین

سایت ادبی وازنا- مزدک پنجه ای:جایزه­های ادبی بهانه­ی خوبی برای خواندن کتاب هستند. همین که کتابی از سوی داوران جایزه­ی ادبی برگزیده می­شود ذهن مخاطب ناخودآگاه ترغیب به از نظر گذراندن آن می‌شود. در این روزها که بازار شعر رو به کسادی هر چه بیش‌تر است برگزاری جایزه هایی ادبی با همه‌ی کاستی‌هایش می‌تواند نوید بخش حیات حداقلی شعر در جامعه‌ی ادبی باشد. هر چند که این روزها کتاب‌های شعر را بیش‌تر باید در کتاب‌فروشی‌های پایتخت جست و جو کرد چرا که متولی‌ای برای پخش کتاب شعر در شهرستان وجود ندارد و نیز کتاب‌فروشی‌های شهرستانی ترجیح می‌دهند به جای کتاب‌های شعر، کتاب‌های پر فروشی چون «بادبادک باز» را در قفسه‌های خود بچینند. چرا که کتاب‌های شعر ۷۰ - ۶۰ صفحه‌ای نه تنها جای آن‌ها را می‌گیرد بلکه مخابان احتمالی شعر بیش‌تر سراغ مجموعه شعر شاعران تثبیت شده‌ای چون شاملو، مشیری، اخوان، فروغ، نصرت و... می‌روند.

«می­خواهم بچه­هایم را قورت بدهم» جزء مجموعه شعرهایی‌ست که توانست نظر هیات داوران جایزه­ی شعر زنان ایران (خورشید) را به خود اختصاص دهد و خوشبختانه توانسته جایگاهی در قفسه­ی برخی از کتابفروشی­های شهرستانی نیز داشته باشد.

«می­خواهم بچه­هایم را قورت بدهم» سومین مجموعه شعر رویا زرین است. مهم‌ترین شاخصه‌ی شعری این مجموعه که متشکل از ۳ دفتر است، عدم پرداختن شاعر به بازی‌های زبانی رایج در دهه‌ی موسوم به شعر هفتاد و در نغلطیدن به این ورطه یا به تعبیر خود شاعر خرده خاله زنک بازی زبانی‌ست.

خداحافظ آقای اورول/ آقا مارکس/ خانم دوراس/ خداحافظ آقای کوندرا/ خانم سیلویا/ مایاکوفسکی ِ عزیز/ خداحافظ باغ وحش انسانی/ دیالکتیک تنهایی/ عقاید یک دلقک/ خداحافظ تان علایق بشری/ عادات بورژوایی من/ و خرده خاله زنک بازی ِ زبانی/ لابه لای این همه کتاب و ... ص ۵۶

خدا نزدیک است.

حال ِهمه ی ما خوب است اما تو باور نکن.

                                                        (سید علی صالحی)

نوشتن حوصله می خواهد ...