حلقه ی شاعران ۵ شنبه ها همیشه ی خانه ی فرهنگ گیلان عصر ۵ شنبه ۲۶ اردیبهشت ماه ۱۳۸۷ با حضور شاعر به نقد و بررسی مجموعه شعر "صداهای ریخته" اثر مسعود بیزارگیتی شاعر و منتقد گیلانی خواهد پرداخت.
نشانی : رشت.خیابان طالقانی . مقابل صفاری . بن بست نصرالله زاده. خانه ی فرهنگ گیلان
زمان: ۱۸ عصر ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۷
|
رمان "مفید آقا" نوشته مرتضی کربلایی لو در خانه فرهنگ گیلان نقد می شود. | |
|
به گزارش خبرنگار مهر، این نشست توسط گروه داستان خانه فرهنگ گیلان روز سه شنبه ۳۱ اردیبهشت با حضور نویسنده کتاب برگزار می شود. از مرتضی کربلایی لو مجموعه داستان "زنی با چکمه ساق بلند سبز" در نخستین دوره جایزه ادبی "روزی روزگاری" به عنوان اثر برگزیده انتخاب شد. رمان "خیالات" هم از دیگر آثار اوست که سال 1383 به بازار آمد. مفید آقا را نشر افراز منتشر کرده است. |
شما را ارجاع می دهم به خواندن یک سرقت ادبی در روز روشن، کلیک کنید لطفن.
در شعر دهه ی هفتاد سه جریان مشخص قابل تشخیص است . اول ادامه ی شعر اغلب تصویر گرای دهه ی شصت مثلا در کارهای کسرا عنقایی و هیوا مسیح . فرشته ساری و تا حدودی نازنین نظام شهیدی و رضا چایچی و ... دوم جریان اصیل دهه ی هفتاد در کارهای من ، مهرداد فلاح ، عبدالرضایی ، حافظ موسوی ، زرین پور ، علی باباچاهی ، پگاه احمدی ، رزا جمالی ، ابوالفضل پاشا و ... و سوم جریان شعر زبانی منصوب به رضا براهنی در کارهای کسانی مثل هوشیار انصاری فر ، شمس آقاجانی ، رویا تفتی ، عباس حبیبی ، روزبه حسینی ، سهیلا میرزایی ، رزا جمالی ، شیوا ارسطویی و .... اما تنه ی اصلی شعر دهه ی هفتاد همان جریان رادیکالی است که با درک شرایط نو در عرصه ی اجتماع با کشیدن تاریخ در دل خود آن را با مناظری نو و زبانی نوتر درآمیخت و به دست مخاطب خود داد . اصولا در این شعر تفرد و تکثر حرف اول را می زند و شاعر که معتقد است در شعر پیش از او سنت ادبی صداهای کوتاه را کوتاه کرده است در پی ابراز و اظهار همین صداهای پس رفته بر می آید و دیگر من برتری وجود ندارد تا برای مخاطب تعیین مشی کند .
ادامه ی مصاحبه ی من با بهزاد خواجات را می توانید در سایت ۳ پنج ( صدای مستقل ادبیات ایران)
بخوانید.
با توجه به استقبال بیش از حد انتظار از انتشار ویژه نامه ،دوستان برای ارسال هر گونه اثر در حوزه های (شعر.داستان. مقاله. نقد.سینما. تئاتر.هنرهای تجسمی.موسیقی.گفت و گو) می توانند به نشانی: رشت خیابان طالقانی. مقابل صفاری نرسیده به تقاطع خیابان سردار جنگل انتهای کوچه ی نصرالله زاده. به نام سردبیر ویژه نامه ی فرهنگ، هنر و ادبیات گیله وا خانه ی فرهنگ گیلان - علی رضا پنجه ای- یا ایمیل: AR_panjeei@yahoo.com با ما تماس بگیرند.
شماره ی تماس سردبیر: ۰۹۱۱۱۳۸۰۶۷۷
چندی است قرارداد انتشار 2 کتاب را امضا کرده ام. این دو کتاب قرار است به شکلی آنتولوژی شعر شاعران سپیدسرای گیلان باشد، چه آنانی که کتاب منتشر کرده اند و چه آنانی که تالیفی ندارند اما در چند سالهی اخیر به طور مستمر در نشریات ادبی آثاری (شعر) از خود به چاپ رسانده اند.
لذا از کلیه ی شاعران سپید سرای گیلان که در لیست زیر نام شان از قلم افتاده است خواهشمندم تا تاریخ 30-2-87 بیوگرافی، کتابشناسی ( آنانی که کتاب دارند) و حداقل 5 شعر خود را از طریق ایمیل
(panjeheemazdak@gmail.com) یا قسمت نظرات این وبلاگ در اختیار من قرار دهند.
لیست شاعرانی که کتاب دارند:
1- علی محمد مسیحا
2- سینا جهاندیده
3- مسعود بیزارگیتی
4- عطا فریدونی
5- ساسان ایمن آبادی ( سال تولد ندارم)
6- هما رفیعی مقدم( سال تولد ندارم)
7- علی شعبان زاده ( سال تولد ندارم)
8- حامد پور شعبان
9- جلیل سپید نام( سال تولد ندارم)
10- مجید شهرستانی
11- رقیه کاویانی
12- جواد شجاعی فرد
13- مازیار همای نیکفر
14- فرزین فخر یاسری ( سال تولد ندارم)
15- عباس گلستانی
16- محمد اکبری
17- علی ( فرزاد)خوشه چین
18- هوشنگ بادیه نشین ( سال تولد ندارم)
19- شیون فومنی
20- رضا مقصدی
21- علی عبدلی( کتابشناسی و شعر این شاعر اختیارم نیست)
22- مسعود رضایی خلیق
23- مازیار نقش جهان
24- فتاح پادیاب ( کتاب شناسی و سال تولد ندارم)
25- محسن بافکر لیالستانی
26- شهرام پور رستم
27- رضا ترنیان
28- حمید آقاجانی پور ( سال تولد ندارم)
29- علی فکری نژاد
30- طاهره صالحپور
31- سیدرضا دمانکش ( شعر، سال تولد و کتاب شناسی ندارم)
32- کامبیز صدیقی
33- شیرزاد حسنی
34- بیژن نجدی
35- آرش نصرت اللهی
36- ایرج ضیایی
37- پیمان نوری
38- محمد طلوعی
39- کاظم السادات اشکوری
40- مهرگان علی دوست
41- مهرداد پیله ور
42- داوود ملک زاده
43- علی عبدالرضایی ( کتاب شینما و من در خطرناک زندگی می کنم / انتشارات؟ / سال نشر؟ ندارم )
44- مهین خدیوی
45- احمد سعید زاده
46- احمد میر احسان ( سال تولد ، کتاب شناسی و شعر ندارم)
47- احمد خدادوست
48- بیژن کلکی
49- منوچهر آتشک
50- مسعود جوزی
51- عنایت سمیعی ( سال تولد ، شعر و کتابشناسی ندارم)
52- حمید رضا شکارسری
53- آرش فهمیده
54- صمد جامی
55- رحمت حقی پور ( سال تولد ندارم)
56- عادل بیابانگرد جوان
57- اکبر اکسیر
58- فاطمه حق وردیان
59- شمس لنگرودی
60- حافظ موسوی
61- علی رضا پنجه ای
62- ضیاء الدین خالقی
63- آژیتا حقیقی جو
64- سید محمد رضا روحانی
65- علی خیزاب( سال تولدش را ندارم)
66- پریسا سعید زاده
67- یزدان سلحشور
68- سجاد صاحبان زند
69- محمد امین برزگر
70- مهدی رضازاده
71- بهمن صالحی
72- مهرداد فلاح
73- محمود تقوی تکیار
74- کریم رجب زاده
75- کوروش رنجبر
76- جعفر خادم ( شعر، کتاب شناسی و سال تولد از ایشان ندارم)
77- بهاره رضایی
78- تیرداد نصری
79- کوروش جوانروح
80- مجتبی پورمحسن
81- شایان درویشی ( سال تولد ندارم)
82- مهدی اخوان لنگرودی
83- نصرت رحمانی
84- غلامرضا مرادی ( کتاب شناسی و شعر ندارم)
85- منصور بنی مجیدی
86- یعقوب عباسی ( کتاب شناسی و سال تولد ندارم)
87- محمد اسماعیل حبیبی
88- محمد رضا اقبالدوست
89- م.موید
90- سعید صدیق
91- حسین رمضانعلی پور
92- رهی رضوان ( شهر و سال تولد ندارم)
93- علی رضا کریم ( کتابشناسی، سال تولد و شعر ندارم)
94- غلامرضا مردای ( کتابشناسی، شعر و سال تولد ندارم)
95- م. راما ( سال تولد و کتابشناسی ندارم)
96- رضا مهرداد مدد ( شعر ندرام)
لیست شاعران بدون کتاب:
97- اسماعیل مهرانفر
98- تینا پیرسرایی
99- یاسین نمکچیان
100- شاهین دلبری
101- کامران دهلوی نژاد
102- مرسده عباسی
103- مهین صدری
104- مزدک پنجه ای
105- حسین طوافی
106- معصومه یوسفی
107- مهناز یوسفی
108- بهنام ناصری
109- ستار جانعلی پور
110- امید واقف
111- پویا میرزاپور
112- فرهاد مهرانفر
113- محمد غلامپور
114- آؤش عندلیب
115- پدرام یگانه
116- سعید نوبخت
117- افشار رئوف
118- کیوان سلحشور
119- سیامک عشاقی
120- ریحانه نامدار
121- هانیه کوچکی
122- ملاحت اسداللهی
123- افشین خدامرد
124- خیام ظهیری
125- اسفندیار سلمان
126- .......
این که نباشم شکل دیگری از بودن است.
یدالله رویایی
رونامه ی اعتماد ملی ۲۲-۱-۸۷ مزدک پنجه ای- حادثه.هنوز:محمدحسین مهدوی(م.موید) جزء شاعران مطرحِ موج نو به شمار میآید. برخی از شاخصههای شعریاش، او را نسبت به سایر موج نوییها متمایز میسازد
اهمیت ویژهی او به فرم، ساختار، زبان، اسطورهها و نیز توجه به تنالیتهی کلمات همچنین بهره جستن از آرایههایی چون استعاره، تشبیه، کنایه جهت خلق واقعیاتی نو از مفاهیمی مستعمل، سبب شده بسیاری از منتقدان و شاعران کهن بوم و بر او را محق در دریافت جایزهی شعر کارنامه بدانند.
زهد، تقوا و عرفان جزء صفات ذاتی م. موید است. از این رو بسیاری از مخاطبان شعرش او را انسانی زیبا می شمارند.او ذاتاً گوشهگیر است اما گوشهگیری او را باید برآمده از نوع نگرشش به زندگی، مناسبات اجتماعی و خاصه سیر و سلوک عارفانهیاش جست. هرچند که او را نباید عارف به کلام سنتی دانست.
بسیاری از مخاطبانِ شعرموید با توجه به رشد او در خانوادهی دینی، بر این باورند که او را شاعری مذهبی به شمار آورند. اما به گمان نگارنده آموزههای دینی، شعر او را به هیچ عنوان آنطور که آنها میپندارند تحتِ شعاع خود قرار نمیدهد. یعنی اگر دین در اشعار او جایگاهی دارد این جایگاه به لحاظ استفاده ی نمادینی است که او از تجربه های دینی میگیرد. به بیانی دیگر او روایت نویی را از این نشانهها به مخاطب عرضه میدارد. در واقع او از این طریق به بخشی از آرمانها و دغدغههای ذهنی خود پاسخ میدهد.
ادامه مطلب
سایت ادبی ۳ پنج- مزدک پنجه ای :برخي از منتقدين آثار شما بر اين عقيده اند كه شما در مجموعه شعر اخيرتان جوهر شعر را قرباني طنز كرده ايد ؟
مجموعه ی اخيرم « زنبورهاي عسل ديابت گرفته اند » شكل تعديل شده شعرهاي بفرمائيد بنشينيد صندلي عزيز است و طبق معمول و برعكس نظر شما ، جوهره طنز قرباني شعر شده است. مثل كلمه آمبولانس بر عكس نوشته شده است تا عزيزاني كه از آئينه بغل ما را مي بينند راه بدهند و ما از چهار راه پر ترافيك شعر امروز اورژانسي رد بشويم چون قصد من از ارائه اين نوع شعر شورش آگاهانه عليه انحصار شعر فاخر بود و چه وسيله اي بهتر از طنز كه بتوانم هم محترمانه از كنار صاحب منصبان شعر معيار بگذرم و هم مخاطب امروز را به زور وادار به شنيدن آواز اين خروس بي وقت كرده باشم . اجازه بدهيد يك نفر قداست پوشالي اين جوهره را بشكند و حرف هاي غير مترقبه اي را به نام شعر به خورد خلق اله بدهد هر چند كه ضد شعر باشد و يا رفتار مكانيكي كلمات !
ادامه مطلب
سایت ادبی وازنا - مزدک پنجه ای:1- اگر بپذیریم که شعر فرآیند تجربه ی زیست شده ی شاعر است پس باید پذیرفت که هر تجربه و "اتفاق" ، زمانی که در شاعر درونی شد، در ذات خود ظرفیت های زبانی دارد که باید با همان ظرفیت های خاص سروده شود چرا که اگر آن "اتفاق" با آن کنش زبانی که خاص آن تجربه است به وقوع نپیوندد، مخاطب با واکنش هیجان انگیزی که از آن با عنوان " لذت متن " یاد می کنند، مواجه نخواهد شد.
"تجربه ای که در شاعر درونی می شود حاصل اکتشافات، پیوند ها، بارقه های احساسی است که طی ماهها تحقیق، انتظار، شکیبایی و ناشکیبایی بر روی هم انباشته شده و پس از مدتی در قالب الهام شاعرانه بر صفحه ی سفید کاغذ نقش برجسته کند"(1)